مسئله مهمی که از این پس در وبلاگ بدان خواهیم پرداخت ، پرسش و پاسخ است . در این رابطه از تمامی دوستان دعوت می کنیم تا با درج پرسشها و نظرات خود ضمن مبادله اطلاعات و بازکردن مطالب جدید بر روی مدیران و خوانندگان وبلاگ در حد توانایی از پاسخ به پرسشهای خود بهره مند شوند . گفتنی است که در بخش آرشیو نیز برای این موضوع قسمتی قرار داده شده و نوشته های شما عزیزان به همراه پاسخهای احتمالی در آن قرار خواهد گرفت ؛ البته شایان ذکر است که در این قسمت تنها مطالبی درج خواهد شد که مشتمل بر فحاشی و ناسزاگویی هر یک از دوطرف – بهائی و غیر بهائی – نباشد . این مطالب می تواند در حاشیه موضوع مورد بحث و یا  سایر موضوعات مبحث بابیه و بهائیت باشد .

منتظرحضور تمامی شما ( اعم از بهائی و غیر بهائی ) هستیم

البرهان

مدتی بود در پی کتب فرقه بابیه و بهائیه بودم . از آنجا که حتی اعضا و معتقدین به این گروه به درستی کتب قدیمه خود را مشاهده نکرده بودند ، یافتن این کتب برای من که به هر حال از نظر آنان یک ردیه نویس و نه یک محقق ، هستم ؛ بسیار صعب و لا محال بود . ولی خوب ، باید منتهای تلاش را می کردم . این بود که با راهنمایی دوستی توانستم به منبعی سرشار از کتب قدیمی بابی و بهائی که اکثرا ً عکسبرداری از روی نسخه های قدیمی بود ؛ دست یابم که جای بسی خوشوقتی و پیروزی است . یکی از کتابهایی که در این مجموعه به دست آمد و گمان نمی کنم زیاد باشند کسانی که به آن دسترسی داشته باشند – حتی از خود بهائیان – نسخه ای قدیمی از " بیان فارسی " نوشته سید علی محمد شیرازی مشهور به باب – ویا همان حضرت اعلی در نزد بهائیان – است . این متن حاوی آخرین ادعاهای باب در چهریق بوده و باب در پیشگویی هایش اذعان داشته که این کتاب دارای 19 واحد و هر واحد دارای 19باب است ؛ اما مرگ یا بهتر بگویم اعدام او مانع از آن شد که باب بتواند آن را از باب دهم از واحد نهم جلوتر ببرد ...